日本語を勉強したいですか。？
Buitenstaanders denken soms dat Japans en Chinees aan elkaar verwant zijn, maar niets is minder waar. Beide talen verschillen grondig.
In tegenstelling tot Chinees is Japans geen toontaal; met de uitspraak valt het dus nogal mee. Lastiger is het gesteld met de ingewikkelde structuur van de taal en de gewoonte van de Japanners om drie verschillende schriftsystemen door elkaar te gebruiken.
En wat wij ook niet gewoon zijn, is dat het taalgebruik de sociale hiërarchie van de Japanse maatschappij weerspiegelt. Tegen een ouder familielid spreek je een ander Japans dan tegen een jongere; tegen je werkgever spreek je anders dan tegen je buurman, enz.
Een hele uitdaging dus voor onze cursisten, maar beslist de moeite waard, want een kennismaking met deze taal van ongeveer 130 miljoen mensen opent de deur naar de intrigerende cultuur van een economische grootmacht.
Sushi, judo, sudoku, karate, nintendo... Je kent meer Japans dan je denkt.
Wat hebben 'karate' en 'karaoke' overigens met elkaar gemeen? 'Kara' betekent 'leeg', 'oke' is een verbastering van het Europese woord 'orchestra/orkest'. 'Leeg orkest' dus.
En als je weet dat 'te' staat voor 'hand', dan zie je ook het verband: karate = lege hand = vechtsport met de blote vuist (zonder wapens)!
